De (on)mogelijkheden van Automatisering bij Inflight Services

Ons werk aan boord is bij uitstek mensgericht, en de meesten van ons zijn dan ook geen bètahelden. Toch krijgen we allemaal steeds meer met automatisering te maken. We melden ons elektronisch aan, vragen reizen aan via Plan&Go, en bij invoering van een nieuw video systeem aan boord krijgen we training op de computer. 


 

Automatisering is vaak pure noodzaak bij zo’n groot korps en kan ons ook vele voordelen bieden. Wie kan zich nog voorstellen dat je op vrijdagmiddag om 17.00 uur je schriftelijke verzoeken ingediend moest hebben, die dan op maandag door mensen werden gepeild? Dat je bij aankomst op SPL je naam moest doorstrepen om je aan te melden? Het lijkt allemaal lang geleden.

Echter, als automatisering niet goed wordt uitgevoerd, kunnen vele zaken in het honderd lopen. Toen een paar jaar geleden Carmen werd ingevoerd, rond de tijd dat ook automatisch peilen werd ingevoerd, was de ellende niet te overzien. Het systeem bleek niet goed te werken (men had in het laatste stadium bezuinigd op de kosten), en de systemen bleken niet met elkaar te kunnen “praten”. Iedereeen die toen vloog kan er nog van mee praten.

De naweeën van Carmen zijn nog steeds op vele terreinen voelbaar. De software heeft te weinig creativiteit meegekregen en dus kan het gebeuren dat - ook al laat je 3 weken open tussen je schema en een verzoekreis - deze wordt afgewezen wegens “geen aansluiting”. Hoe vaak krijg je geen foutmeldingen of is Cabinet zelfs helemaal uit de lucht (soms een heel weekend!)?

Als je het schrijven van IFRs via FEP wilt doen, verdwaal je vaak in een ongelofelijk oerwoud van menu’s, waarbij jouw keuze vaak niet voorhanden is. Bovendien wordt nog gerept van zaken die al jaren niet meer bestaan, doordat er weinig wordt bijgehouden (we noemen: clusters 1-9, “standaard maken van de kas”). Waar elektronische afhandeling louter voordelen zou moeten hebben, wordt het zo onaantrekkelijk mogelijk gemaakt.
 
Door automatisering zou het uitzetten van beoordelingen eerlijk verdeeld kunnen worden, maar in de praktijk blijkt het vaak niet goed te werken. Soms schrijf je maandenlang geen rapport, daarna ineens reis na reis. Soms word je een jaar lang niet beoordeeld, vervolgens enkele keren achter elkaar.

Meer recentelijk spelen er twee zaken die, met goede automatisering, veel beter hadden kunnen worden opgelost. De laatste tijd is er sprake van overschotten waardoor sommigen extra verlof krijgen. Er zijn gevallen waarbij collega’s tot 15 dagen achter elkaar extra vrij krijgen, terwijl anderen zich de benen uit hun lijf lopen. Dit is een aantal jaren geleden ook al gebeurd. Destijds is toegezegd dat het niet meer zou gebeuren. De praktijk wijst anders uit. Het is niet eerlijk en geeft scheve gezichten binnen het korps.

Als klap op de vuurpijl is er alweer een nieuw probleem. Reizen die worden gebruikt voor nieuwe collega’s (welkom in ons midden, trouwens!) worden niet geblokkeerd in P&G. Hierdoor kan het zijn dat je verzoeken worden afgewezen, ook al zou je normaal gesproken recht op een reis hebben. Erger nog, reeds toegewezen reizen worden achteraf uit je schema gehaald omdat ze nodig zijn voor cursisten.

Dit soort zaken kunnen redelijk eenvoudig worden voorkomen, juist door gebruik te maken van de mogelijkheden van automatisering. Zeker met de komst van PBS is het zaak dat de KLM ook automatisering van allerlei andere zaken waar wij als cabinepersoneel direkt mee te maken hebben eindelijk eens serieus gaat nemen. Automatisering moet doen waar het voor is bedoeld: Ons werk makkelijker en aangenamer maken.


Redactie Cabin Pressure